Weegschaal doneren

Zoals de meeste lezers waarschijnlijk al wel weten; ik heb een eetstoornis. En wat bij mij daar bij hoort is dat ik nog erg veel waarde hecht aan de weegschaal. Nu wordt het toch echt tijd om mijn weegschaal los te laten dus ging ik op zoek naar manieren om dat te kunnen doen. Want gewoon mijn weegschaal weggooien vind ik te simpel.Lees meer »

Gelukkig nieuwjaar

Voor iedereen die dit leest: een gelukkig en gezond 2015 gewenst!!

Het jaar 2014 is afgesloten en het jaar 2015 is gestart. Ik hoop dat iedereen een fijne jaarwisseling heeft gehad en het jaar goed is begonnen. Er zijn veel mensen die het jaar beginnen met goede voornemens om vervolgens op korte termijn deze goede voornemens te laten varen en daar met een niet zo goed gevoel op terug kijken.
Ik doe hier meestal niet aan mee. Wel heb ik gedurende het jaar een aantal doelen voor mezelf die meestal hetzelfde zijn. Het komt erop neer dat ik een goede balans moet houden tussen inspanning en ontspanning.

In 2015 hoop ik door te gaan met mijn blog. Dat het zo goed mag blijven voelen als het nu doet. Dat ik gewoon lekker schrijf omdat ik het leuk vind. Dat het me niet uit maakt of ik maar 1 lezer heb of 1000, dat het plezier gelijk blijft. Natuurlijk hoop ik dat er steeds meer mensen mee komen lezen. Dat zou gezellig zijn, maar is dat niet zo dan is dat ook goed.

Ook wil ik in 2015 lekker door blijven gaan met sporten. Ik sport nu gemiddeld 3x per week. Soms wat minder maar nooit meer. Dat is een goed ritme wat ik vast wil blijven houden. Ik kan er echt van genieten en het geeft een goed gevoel. Er zijn periodes dat mijn lijf 3x niet volhoud maar dat is dan ook prima.

Mijn eetstoornis is momenteel ook lekker rustig en dat hoop ik in 2015 zo te houden. De gedachten rondom het eten zullen denk ik nooit helemaal gaan verdwijnen maar op deze manier valt er denk ik prima mee te leven. Het beste wat ik kan doen is mijn eetpatroon zo stabiel mogelijk houden. Dit is niet altijd zo makkelijk als het nu op papier lijkt maar meer dan mijn best kan ik hierbij niet doen.

Hebben jullie ook doelen voor het jaar 2015?

Als laatst: de winactie op mijn blog. De winnaar is geworden: Sandra  @Xsajo. Zou je mij willen mailen voor je adres? Dan kan ik je het pakketje opsturen.
Iedereen bedankt voor het meedoen en er komt in dit nieuwe jaar zeker weer een nieuwe winactie

De feestdagen met een eetstoornis

Voor mij waren de feestdagen qua eten het aller moeilijkst en daarom heb ik besloten er een artikel aan te wijden. Zie je op tegen de kerstdagen? Lees dan gauw verder

Eigenlijk draait het met de kerstdagen om het gezellig samen zijn met je familie, maar in de afgelopen jaren is het eten een steeds grotere rol gaan spelen in onze wereld. Het is vooral veel. Voor mensen met een eetstoornis vaak een regelrechte ramp. Want hoe vind je hierin nou een goede middenweg?

Meestal gaan wij met de kerstdagen 1x gourmetten. Wat mij hierbij heel goed heeft geholpen is voor mezelf een apart bordje te maken met vlees. Hierop leg je, in overleg met bijvoorbeeld je ouders, vriend, vriendin, een aantal stukjes vlees wat overeenkomt met je afgesproken hoeveelheid op je
eetlijst. En dit mag tijdens de feestdagen ook best een beetje meer zijn.
Dit maakt al dat je overzicht hebt in wat je eet aan vlees en dat je zeker weet dat je niet teveel, maar ook zeker niet te weinig eet.

Zorg ook dat er diverse groenten op tafel staan. Je kunt hierbij denken aan wortel, paprika, champignon, uien, tomaat, komkommer. Dit kun je heerlijk grillen bovenop de plaat of bakken in een pannetje. Ook moet je nog zorgen voor wat koolhydraten. Dit zou je kunnen doen door bijvoorbeeld in de oven wat aardappelbolletjes, ovenfriet, aardappelkroketjes o.i.d. klaar te maken.

Pannenkoeken doen het ook altijd goed bij gourmetten. Kleine kinderen vinden dit ook leuk en lekker. Een ei bakken is  ook nog een goed idee.
Als je deze dingen doet heb je een zeer gevarieerde maaltijd die absoluut niet fout of teveel is maar wel voldoende voedingsstoffen bevat.
Misschien kun je ook met 1 persoon afspreken dat die met je meekijkt als je dat nodig hebt en dat er verder niet op je gelet word. Het is ook belangrijk gewoon te ontspannen. Het moet ook gezellig en leuk zijn aan tafel.

Wat misschien ook nog helpend zou kunnen zijn en leuk is om te maken is een placemat. Knip, plak, teken, schrijf motiveren quotes, plaatjes,tekeningen die jou helpen om de maaltijden door te komen.
Gezellige kerstmuziek aan op de achtergrond, grapjes maken, verhalen vertellen. Kortom; vooral hebben over van alles en nog wat zodat je hoofd niet teveel de kans krijgt om bezig te zijn met het eten.

Mijn laatste ervaring tip: Schrijf voor het eten al je nare gedachten op papier bijvoorbeeld een kwartier lang. Zet daarbij wel een alarm. Na dat kwartier mag je niet meer aan die dingen denken. Komt het wel weer op in je hoofd? Jammer dan, je kwartier is voorbij. Na het eten plan je dan weer een kwartier waarin je even weer al die piekergedachten naar boven mag laten komen. Ook nu zet je weer een wekker en stop je daarna. Spreek ook hierbij van te voren af hoe vaak je zo’n kwartier inpland en hou jezelf daaraan.

Ik hoop dat je hiermee iets kan. Het heeft mij in elk geval wel geholpen. Fijne feestdagen!

Proud2meet Leiden; donkere dagen

Vandaag was het zover. Na lang twijfelen en veel nare gedachten toch besloten een keer naar een proud2meet bijeenkomst te gaan. Ik koos voor Eindhoven omdat het thema me aansprak; donkere dagen. Benieuwd wat ik er van vond?

Ik vertrok om 8.40 van huis richting het station. Goed voorbereid welke treinen ik moest nemen zodat ik niet voor verrassingen zou komen te staan.
Op het hoofdstation van groningen bleek de trein die ik moest hebben bomvol en dat hield in dat ik heel lang zou moeten staan. En dat is een probleem want door de fibromyalgie kan ik dat niet. Plus dat ik mijn energie nodig heb om deze dag te kunnen doorkomen. Gelukkig werd er een extra treinstel aangekoppeld  en zat ik heerlijk in de stilte coupe. Hierdoor kon ik mijn reis uurtjes gebruiken om te bloggen.

De bijeenkomst begon om 2 uur en ik was zoals altijd te vroeg. Gelijk kennis gemaakt met de vrijwilligers van Proud en het voelde gewoon goed.
Na een tijdje kwamen er meer mensen en begonnen we met 2 spelletjes. Dit brak het ijs en maakte het gezellig. Na veel gelachen te hebben tijd voor een pauze en aansluitend een thema gesprek over de donkere dagen.

Het was fijn te horen waar anderen mee zaten en wat er aan gedaan werd om nare gevoelens aan te kunnen. Er was veel herkenning en het onderwerp voelde voor mij hierdoor wat minder beladen.
Ja ik heb het moeilijker vanaf de herfst maar ik ben hierin niet alleen. Vooral het feit dat ik dat nu voel maakt het al anders.  De tips die zijn gegeven zijn zeker helpend.

Om 17.00 was de bijeenkomst afgelopen en ben ik begonnen aan de terugreis. Rond 21.00 was ik thuis. Helemaal gesloopt maar het was het zo waard.

Wat ik ook leuk vond was dat 1 van de ervaringsdeskundigen een boek heeft geschreven die vanaf deze week verkrijgbaar is. Ik heb het boek doorgebladerd en vind het een echte aanrader.Het boek heet: trots op mezelf en is o.a. hier verkrijgbaar.

Nieuwe dietiste

Sinds nu een week heb ik een andere diëtiste. Mijn vorige diëtiste en ik hadden geen echte klik en ik voelde me vaak niet begrepen.
Na wat aansporing heb ik de stap genomen buiten mijn huidige hulpinstantie om een nieuwe diëtiste te zoeken. En die heb ik gevonden.

Mijn intake gesprek was fijn. Ze vroeg allerlei dingen en legde mij een hoop dingen uit. Hierdoor kreeg ik weer een beetje vertrouwen.
De insteek is wat meer gericht op wat goed voor mij voelt en leren ontdekken waar mijn lijf behoefte aan heeft. Dit is heel moeilijk gezien het feit dat mijn hele lijf nog steeds ontregeld is door de lange periode van mijn eetstoornis. Hongergevoel heb ik niet, verzadigingsgevoel is niet betrouwbaar meer. Ik zit na 1 hap al vol wat natuurlijk helemaal niet kan.
Ook moet ik natuurlijk goed bewust blijven dat ik voldoende moet eten en dat voelt niet altijd goed. Het word dus zowel een gevoels- als verstandskwestie.

Zij vermoed dat ik niet goed reageer op koolhydraten door de lange ontregeling. Hierdoor maakt mijn lijf dan teveel insuline aan. Dit word niet allemaal verbruikt dus wat overblijft word opgeslagen in mijn lijf. Het aankomen in gewicht nog steeds zou hiermee verklaard zijn.
Ik heb nu meerdere alternatieven te horen gekregen en ga hiermee aan de slag. Er moet vooral meer variatie in mijn eetpatroon komen en wat meer per dag afgestemd op mijn activiteiten.

In mijn hoofd is dit alles nu een heel gevecht maar ik ben wel gelijk de uitdaging aan gegaan. Ik schrijf wel een tijdje precies op wat ik heb gegeten en gedronken zodat ik dit over een paar week aan haar kan laten zien. Dan is het makkelijker bij te sturen.
Ik hoop echt dat mijn lijf nu gaat stoppen met opslaan en ik eindelijk ga stabiliseren op een gewicht wat bij mijn lichaam past.

Over een aantal week zal ik een update plaatsten over hoe het gaat.

Update bewegen & eetstoornis

Zoals ik eerder schreef was de bedoeling dat ik elke dag dat ik niet  sport een half uur ging wandelen. Dit heb ik welgeteld 2 dagen kunnen doen en daarna stond ik op de kop van de pijn in mijn linker knie. Gezien het feit dat ik een blessure aan mijn linker knie nog maar net achter de rug had ben ik gelijk naar de huisarts gegaan.

Conclusie: mijn rechter knie nu geirriteerd en overbelast. Gelijk stoppen met wandelen. Eerst helemaal niks qua sport met mijn benen. Voldoende pijnstillers, opnieuw steunzolen halen. Pas als knie klachten over zijn beginnen met trainen van mijn  bovenbeen spieren en daarna pas voorzichtig aan weer wandelen. 
Het grootste stuk waar ik van baal is dat ik dus ook niet naar sh bam kan en dat was het leukste gedeelte van de week.

Qua beweging is alles wat ik kan doen dus heel minimaal. Ook fietsen lukt niet goed. Ik ga wel gewoon fitnessen en doe dan alleen de arm en buik oefeningen. 
Hoop dat m’n knie gauw weer normaal aan voelt. Afspraak voor aanmeten van correctie zolen is gemaakt.  
Ik probeer maar positief te blijven en hoop zo gauw mogelijk herstelt te zijn 

Eetstoornis, gewicht, blegh

Ik ben nog herstellende van mijn eetstoornis. Na deeltijd behandeling en zelfs een opname gaat het inmiddels steeds beter. Ik ben dit jaar goed bezig met voldoende eten een normaal bewegingspatroon. Maar mijn lijf werkt niet mee. Ik blijf maar aankomen en zit veel te hoog nu qua gewicht. Niemand weet hoe lang dit zo doorgaat. Ooit zou mijn lijf moeten stabiliseren en dus stoppen met aankomen. Maar ga ik dat zelf aan kunnen? Ik ben al ver over mijn eigen grens en heb het gevoel nu aan een zijden draadje te hangen.

Nu is het volgende idee dat ik op de dagen dat ik niet naar de sportschool ga, dat zijn er vijf, ik een half uur ga wandelen. En dan niet in een slakken tempo maar stevig door wandelen. Ik vind het vreselijk dat er dan een verplicht karakter aan hangt, ook omdat ik fibromyalgie heb. Mijn lijf voelt zo moe en pijnlijk dat ik voor mijn gevoel dat lichamelijk helemaal niet ga volhouden. 

Erg dubbel dus allemaal. Maar ik zal braaf doen wat er bedacht word en zie dan wel hoe het gaat lopen. Om een beetje bij te kunnen houden wat ik doe heb ik de runkeeper app. gedownload.
Ik liep 29.25 minuten, legde een afstand van 2.61 km af en ik verbrande 164 kcal.
Nu ga ik de komende week hetzelfde rondje lopen en kijken hoe ik het er dan van af breng. Misschien kan ik in dezelfde tijd iets verder lopen. En ik moet even wat muziek op mijn iPhone gooien zodat ik wat te luisteren heb onderweg. Ik zal af en toe een update plaatsen zodat ikzelf en ook jullie kunnen zien hoe het zich ontwikkeld.

Vechten

De laatste paar weken zit mijn lijf me extra in de weg. De fibromyalgie is aardig aanwezig. Door de eetstoornis heb ik ook een negatieve band met mijn lijf en in combinatie met de fibromyalgie is het echt funest. De afgelopen jaren  ben ik continue in gevecht met mijn eigen lijf. En waarom? Het werkt alleen maar averecht en het kost een hoop tijd. Waarom ik me dat nu pas besef? Door de volgende tekst die ik op Facebook tegen kwam
bron van tekst

Dit lijf is mijn lijf. Ik zal het ermee moeten doen. In plaats van ertegen vechten kan ik beter samenwerken. Ik heb twee prachtige kinderen en een ontzettend lieve echtgenoot. Genoeg leuke familie leden en  lieve vrienden. Alle tijd die ik verspil aan het vechten tegen mijn lijf kan ik ook aan hun besteden en dat maakt het leven een stuk leuker. Zijn al mijn klachten en problemen dan nu gelijk over? Nee natuurlijk niet, maar deze tekst zet me wel even weer terug op aarde met mijn beide benen. Mijn motivatie om bezig te zijn met andere dingen in het leven dan de fibromyalgie en mijn eetstoornis word weer sterker en groter.

Mijn blog helpt me hier ook bij en ook wil ik regelmatiger filmpjes gaan uploaden op youtube. Doodeng vind ik het maar ook zo leuk. En dat het leuk is moet leidend zijn voor wat ik doe. Boeien wat een ander er van vind. Als ze het niet leuk vinden kijken ze gewoon niet.

Even weer een berichtje

En zo is het alweer een paar dagen geleden dat ik een berichtje heb geplaatst. We waren hier lekker bezig en ik was niet heel erg fit.
Zoals ik in m’n vorige blogpost vertelde staat onze keuken op z’n kop. Inmiddels staan de onderste kastjes en het aanrechtblad op zijn plek. Nu moet er een stukje betegelt worden en behangen. Het behangen mag ik gaan doen zodra manlief de muur heeft voorbereid.

Ook vierden we de verjaardag van onze oudste dochter nog voor alle familieleden. Ze is altijd in de zomervakantie jarig en daardoor heeft ze een verjaardag in etappes. Ook op school heeft ze mogen trakteren. Ze is heerlijk verwend en druk aan het sparen voor een ipad.

Ik ben vandaag voor het eerst sinds een half jaar weer een uurtje aan het werk geweest. Vond het best spannend maar ook wel fijn. Even weer iets doen waar ik gewoon goed in ben.
Na het uurtje werken voor de 2e keer naar Ixta Noa geweest. Voor wie dit niet kent; dit is een praktijkhuis voor mensen met psychische problemen.
De quote van Ixta Noa is:
Wij geloven in een betere wereld als mensen elkaar inspireren door het delen van hun ervaringen. Zodat ieder mens kan zijn wie hij of zij is. Zonder angst voor wie ze zijn.

Je kunt hier gewoon naar toe gaan. Gezellig met iemand praten, een spelletje doen, wat lezen, eten met meerdere mensen. Ook zijn er regelmatig bijeenkomsten met een bepaald onderwerp. Ik vond het vandaag weer erg fijn. Dankzij wat aansporing heb ik voor vanmiddag en morgen alvast een goede dagplanning. Morgen daar mee verder voor de rest van de week.

Heb je ook interesse neem dan een kijkje op de website: http://www.ixtanoa.nl